Tagarchief: Koninklijke Landmacht

Go anywhere, do anything: Tanks!

Zoals ik onlangs via twitter aan de minister van Defensie beloofde zou ik terugkomen op het Zelfstandig opperende tank eskadrons concept dat ik zelf bedacht heb. Nou ja zelf…. Er is in diverse landen uitgebreid studie gedaan naar de mogelijkheden om tanks effectiever te laten opereren.  Het komt nog niet zo veel voor… maar dat komt ook omdat o.a. in de VS de ontwikkelingen van dit wapensysteem zijn stopgezet. Voor ik verder in ga op een relatief betaalbare oplossing maak ik eerst even een zijstapje naar de Verenigde Staten.

Te duur om te annuleren?
Vaak wordt over het gigantische JSF concept gezegd dat dit te duur is om te annuleren. “Too big to fail”.  Ook voor de Nederlandse keuze en de industrie is dat het argument bij uitstek. Maar… In de VS denkt men daar heel anders over: De afgelopen jaren heeft men diverse projecten met een geschatte waarde van $ 46 miljard dollar, voortijdig moeten staken. Of omdat het concept tijdens de tests niet bleek te werken…. Of om geld vrij te maken voor belangrijkere projecten, met name de JSF…  Jammer genoeg zaten hier ook enkele “doorontwikkelingen” bij zoals bijvoorbeeld de Land Attack Standard Missile[i] [ii]. Dit even terzijde om aan te geven dat er soms hele dure projecten gestart en geannuleerd worden. Of veel te dure en overbodige projecten als de JSF worden wel doorgezet wat ten koste gaat van operationele capaciteiten elders bij de krijgsmacht. Bijvoorbeeld de tank.

Tanks
Vaak wordt gezegd dat het hebben en gebruiken van tanks een achterhaald principe is. In veel gevallen is het argument ook gebruikt: “We zetten de tanks niet operationeel in dus ze waren overbodig…”. Maar dit is een echt gelegenheidsargument. Want andere landen zetten hun tanks wel in, in voormalig republiek Joegoslavië  >Denemarken, Afghanistan > Canada[iii], Denemarken. Om maar wat voorbeelden te noemen.  Na verloop van tijd lekte uit dat ook in Nederland cavaleristen hebben getracht om uitzendingen met tanks gerealiseerd te krijgen. Uiteindelijk is dit puur en alleen om politieke redenen niet gebeurt. En waar dat toe kan lijden herinneren we ons vast nog wel als we terug denken aan Srebrenica.  Welke politicus heeft zijn verantwoordelijkheid genomen voor het niet meesturen van Leopard tanks? Het verwijderen van 25mm geschut van de YPR.. waardoor de voertuigen slechter bewapend waren (on…) en uit balans omdat er een flink gewicht was verwijderd?

Lahat_Firing_Leopard_2A4

En nu hebben we recentere politici, voormalig Minister Hillen van het CDA die de beslissing heeft genomen de tanks af te serveren… en nu nog altijd gesteund door minister Hennis die daarachter blijft staan. Alles omdat er nu eenmaal geen geld voor is.  Dit is betrekkelijk: de minister kiest er persoonlijk, bewust weloverwogen voor om het geld anders te besteden…. Namelijk aan 85, oh nee, 68, oh nee, 57, oh nee…….. 35 plus 2 (test) JSF als antwoord op alles. 24/7 en onder alle omstandigheden!

Dit alles zonder er voor te zorgen dat er vervangende gevechtskracht blijft bij de land- en zee dimensies, waar het uiteindelijk wel om draait. Want laten we wel wezen…. Ons eten groeit op het land en onze welvaart komt over zee!  Het kan ook anders!

Cavalerie van de 21e eeuw
In het eerder geplaatste blog: “Details van de Landstrijdkrachten” heb ik al beschreven dat in DutchForce21 de cavalerie zal worden ondergebracht in Een “administratieve” groep. De Combat Support Group. Hierin worden alle Cavalerie, Artillerie, Luchtdoelartillerie en Genie eenheden geclusterd. Binnen deze groep zijn er 4 clusters te weten: Cavalerie, Artillerie, Luchtdoel artillerie en genie. De groep Cavalerie omvat uitgaande van de vierslag vier gemechaniseerde verkenningseskadrons(Fennek) en twee zware tank eskadrons (Leopard2A6+Fennek).

Pantser
Van houdsher verschaft het tankwapen de landstrijdkrachten capaciteit om escalatiedominantie te genereren. Tanks kunnen zowel ter ondersteuning van lichte en zware infanterie optreden. De ondersteuning en zelfs integratie met zware pansterinfanterie is van houdsher de voornaamste manier van optreden. Maar in de toekomst is het door gebruik te maken van nieuwe munitie en sensorsystemen nog beter mogelijk om ook lichte infanterie en Special Forces operationeel te ondersteunen door gebruik te maken van de ultieme capaciteit van de tank: mobiliteit en gevechtskracht!

Lees verder

Advertenties

Sci Fi wishful thinking: Hi tech platforms vs Boots on the ground

In dit blog wil ik twee recente onderwerpen bespreken die mijns inziens veel met elkaar te maken hebben en uiteindelijk ook weer wijzen richting de tunnelvisie van Defensie als het gaat om hun focus op Hi technology (platform focus) Low on Boots on the ground (dwz manoeuvre eenheden met eigen escalatiedominantie).

De twee onderwerpen:

  1. De aanschaf van 1.667 Civiele Volkswagen Amarok DC 103kW ter vervanging van een deel van de huidige militaire standaard Mercedes-Benz 290GD en Land Rover Defender 110XD WW.
  2. Verkoop van 45 “overbodigeGill MR van Rafael Advanced Defense Systems (inmiddels opgenomen in de productlijn Spike) aan Finland.

Allereerst de observatie dat het niet gaat om extra toegevoegde capaciteit van (goedkope) civiele voertuigen waardoor de licht gepantserde militair gespecificeerde voertuigen elders binnen de organisatie gebruikt kunnen gaan worden. Nee het gaat echt om een vervanging. Goed materieel dat nog langer bruikbaar is (zeker de MB voertuigen) zullen worden afgestoten om vervolgens vervangen te worden door civiele standaard pickups.

De trend
Deze op zichzelf staande gebeurtenissen passen in een duidelijk zichtbare trend. Defensie bezuinigt op capaciteiten die nodig zijn om de manoeuvre eenheden gevechtskracht te laten genereren. Als men hier kritische vragen over stelt is het antwoord steevast: met airpower lossen we dit op. De luchtmacht zal met zijn Apache gevechtshelikopters en F-16 (en daarna de JSF) al de taken waarbij escalatiedominantie nodig is op zich nemen.  We houden infanterie manoeuvre bataljons over die vrijwel uitgekleed zijn als het om gevechtskracht gaat. En nu ook dus nog eens een aanslag op militair geschikte mobiliteit. Ik zie de volgende trends:

  • De focus verschuift van een volledig mobiel georiënteerde krijgsmacht naar een meer statisch georganiseerde krijgsmacht. Belang van hoogtechnologische kampementen met C-RAM bewaking, vliegvelden met dure faciliteiten tbv van de JSF( conditioneren van de boordcomputer onder 15 gr. C, Drone’s Gevechtshelikopters) met een kleine mobiele licht gewicht component die niet zozeer over eigen zware wapens beschikt maar in staat is om snel (hoopt men) luchtsteun etc aan te vragen.
  • Swarming lijkt door bovengenoemde focus een vergeten kind te zijn, of het is juist een reactie op de mogelijke swarming van tegenstanders. Maar is het dan de juiste reactie? (je terugtrekken achter relatieve veiligheid van ommuurde vestingen? Hoe zit het dan met logistiek? Kosten voor tankervliegtuigen etc.?
  • Men gaat er van uit dat men de toekomstige manier van inzetten al weet, men suggereert veelvuldig dat dog-fights tot het verleden behoren, dat directe confrontaties niet meer zullen plaatsvinden (tussen grootmachten c.q. reguliere staten) en dat oorlog voortaan schoon zal zijn.
  • Men suggereert in feite zelfs dat onze krijgsmacht ingezet wordt voor vredesmissies… en dat we dit doen, om democratie, orde en mensenrechten te bevorderen. (meisjes mogen naar school dankzij ons, politiemensen leren we verkeersbonnen uitschrijven etc. Tegelijk is duidelijk dat de (handels)positie (in de wereld voor onze Generaals, Politici en andere hoge ambtenaren) nog altijd het streven op de achtergrond is zowel voor hunzelf als voor ons land natuurlijk. En natuurlijk zijn er veel grondstoffen in Mali te halen. Net zoals in Irak, Afghanistan etc.
  • Verschuiving van eenheden en systemen van direct/volledig inzetbaar tbv het volledige geweldsspectrum naar slechts gedeeltelijk inzetbaar in een beperkt deel van het spectrum.
  • Het Airpower concept van de luchtmacht denkers lijkt breed uitgevoerd te worden as we speak. Dat concept is: Hi -technology (platform) Low on Boots on the ground…
  • Men lijkt zich over te geven aan de alsmaar stijgende kosten, en suggereert dat het er nu eenmaal bij hoort. Augustine’s law nr. 16 heb ik al vele keren aangehaald.

“In the year 2054, the entire defense budget will purchase just one tactical aircraft. This aircraft will have to be shared by the Air Force and Navy 3½ days each per week except for leap year, when it will be made available to the Marines for the extra day.”

  • Aantallen eenheden, wapensystemen nemen af, terwijl de taken, verantwoordelijkheden en inzetfrequentie toenemen. Men suggereert vreemd genoeg regelmatig dat de hoogwaardige kwaliteit dit kan compenseren… Dit is natuurlijk maar gedeeltelijk mogelijk. Zelfs een JSF kan zich niet op twee of 3 plaatsen tegelijkertijd begeven. Numbers do matter!

Financieel gedreven én wishful thinking
Deze twee recente nieuwsberichten passen in een hele rij veranderingen die financieel gedreven lijken. Maar er is meer aan de hand denk ik. Zoals de kop van dit blog aangeeft is er, naar mijn bescheiden mening, binnen defensie een eenzijdige focus op Sci Fi wishful thinking. Deze focus is overigens bij alle krijgsmachtdelen breed zichtbaar. Men heeft een bepaalde visie op de eigen (gewenste) capaciteiten en daar zal koste wat het kost aan gewerkt moeten worden. Weg tanks, weg (merendeel) artillerie, weg spiksplinternieuwe Fenneks, CV90 en diverse andere systemen… Weg gevechtskracht, mobiliteit en incasseringsvermogen.

De grondgedachte van deze tunnelvisie is dat onze technologische voorsprong zo groot is dat we gevaarlijke situaties met onze sensoren altijd tijdig zullen waarnemen en vervolgens dmv Airpower ten allen tijde onschadelijk kunnen maken.  Dat aan dit hoogwaardige technologische platform gefocuste concept …. Want meer is het in feite niet, voornamelijk aannames aan ten grondslag liggen wil men niet erkennen. Men spreekt dan ook altijd over de JSF en andere troetelkindjes alsof het al feitelijk bewezen is dat het altijd zo in de praktijk zal werken.  Maar om in de woorden van Steven Seagal te spreken:

“Assumptions are the mother of all fuckups.”

Vroeger, (nog niet zo lang geleden) was het argument toch…. als het voor oorlog geschikt is dan kan het ook vredesmissies uitvoeren?  Een uitgezonden battlegroup zou zich toch in principe volledig zelfstandig moeten kunnen redden en dus over voldoende gevechtskracht beschikken om dat gedurende een bepaalde periode te kunnen bewerkstelligen?

Enkele voorbeelden van aannames:

  • Stealth werkt nu, blijft de komende 10 á 20 jaar superieur en er zullen geen tegenmaatregelen plaatsvinden waardoor stealth achterhaald kan worden.
  • Nederlandse militairen zijn de afgelopen jaren nooit ingezet in situaties waarbij wapens met een groter bereik nodig waren, dus is het niet nodig.
  • Airpower kan 24/7 onder allen omstandigheden en te allen tijde escalatiedominantie genereren
  • Blijkbaar heeft men de aanname gedaan dat men met airpower even effectief en “goedkoper” de missies kan uitvoeren waarvoor inmiddels de alternatieven bij defensie zijn wegbezuinigd of zullen worden wegbezuinigd. (Weg tanks, Weg (merendeel) artillerie, weg spiksplinternieuwe Fenneks, CV90 en diverse andere systemen…)
  • De platformen zijn zo hoogwaardig en de sensoren zo goed dat we ten alle gewaarschuwd zullen worden en maatregelen kunnen treffen. Hoe zit dat bij een OPV op anti-piraterij missie indien die geconfronteerd blijkt te worden met een Zijderups raket?

Geen verdringingseffecten?
Het doel van het overbodig maken van diverse moderne (wapen)systemen is om geld te besparen. Men koopt daarvoor in de plaats nog duurdere systemen die op zichzelf echter veel minder presteren, niet over de gevechtskracht beschikt en niet in staat zijn in het gehele geweldsspectrum te opereren. We kopen er ook nog eens minder omdat er nu eenmaal bezuinigt moet worden. Het geld dat enerszijds bespaard lijkt te worden door (militaire capabele voertuigen te vervangen door civiele standaard voertuigen) wordt…. aan de andere kant met bakken over de schutting geworpen…

Heel vaak brengt men (dwz politici, ambtenaren en militairen) naar voren dat projecten als de JSF, JSS, Boxer (om wat meer dan één voorbeeld te noemen) geen verdringingseffecten tot gevolg hebben. Maar hoe moeten we die verdringingseffecten definiëren? Gaat het dan alleen om geld? Hoe noemen voorstanders (van deze projecten) het dat er geld bezuinigt moet worden, en dat daarom sommige capaciteiten worden opgeheven, gereduceerd of vervangen door civiel wapenpark) En dat tegelijk aan de andere kant diverse systemen koste wat het kost doorgevoerd moeten worden? (vergeet hierbij Augustine’s law 16 niet!)

Ik zie het verdringingseffect vooral in capaciteiten… want dan wordt de verdringing pas echt duidelijk.

Als de krijgsmacht nu al niet eens meer terreinwaardige gevechtswagens (zoals de LaRo en MB kan betalen… en daarom kiest voor civiele voertuigen… waar gaan we dan naar toe? Is het echt zo dat men denkt in de toekomst alleen nog maar met Airpower af te kunnen? Deze pickup lijkt weer een bewijs te zijn dat dit concept hoogtij viert…. Want vrijwel geen boots on the ground nodig… dus waarom zou je militaire terreinvoertuigen gebruiken als het ook civiel kan?

Het lijkt me relevant om enkele vragen als afsluiting te stellen. Wie de antwoorden weet mag het zeggen!

  • Hoewel de Amarok een goedkoop voertuig is, lijkt het hebben van een extra type voertuig tot extra kosten. Althans dit is normaal het argument om juist iets NIET te doen. (bijvoorbeeld een luchtmacht met twee typen gevechtsvliegtuig bijv. JSF + GripenE) De voertuigen komen erbij en zullen een deel van de voertuigen vervangen. Dus de oude en nieuwe voertuigen zullen allebei afzonderlijk een logistieke support lijn nodig houden. Waarom is het nu ineens wel rendabel?
  • Waarom worden de vrijkomende MB niet gewoon gebruikt tbv de overblijvende eenheden en de invulling van NATRES en 13e gemotoriseerde Brigade?
  • Ditzelfde voor de nu weg te bezuinigen/te verkopen Spike missile launchers, waarom niet behouden en (her)verdelen over resterende eenheden?
  • Hoe moet dat met de voertuigen (LaRo) van het Korps Mariniers? Die eenheden hebben namelijk nog altijd de behoefte om vanaf een landingsvaartuig het strand op te rijden. Daarvoor moet het dus door water kunnen waden. (90cm?)
  • In hoeverre past de aanschaf van deze civiele pickups en het afstoten van zo’n 45 Gill/Spike MR lanceerinrichtingen in het concept dat men voor de Future Force (Landstrijdkrachten) aan het uitdenken is? (Andere afstotingen natuurlijk ook niet vergeten…)

Van harte aanbevolen: Blog: How the Saab Gripen is different From the JSF

24 November 2013

How the Saab Gripen is different From the JSF

We don’t care, we don’t have to…we’re the phone company.
While the customers of the F-35 are being shut out of its software, and are unable to integrate their own weapons systems, Saab is using its willingness to incorporate outside systems to make the platform more attractive:

Bovenstaande blog beveel ik van harte aan: Eerst nog even wat opmerkingen naar aanleiding van Rapport Actualisatie Vervanging F16

Pagina 17

Resultaten 2008. Over de kwaliteiten van de verschillende kandidaten staat in Kamerbrief Kamerbrief 26 488, nr. 131 onder meer het volgende vermeld: “Uit de evaluatie blijkt dat de F-35 per saldo het enige echte multi-role gevechtsvliegtuig van de drie beoordeelde kandidaten is, vooral in veeleisende missies. Bovendien zijn de operationele risico’s gering en de doorontwikkelingsrisico’s het laagst. Bovendien haalde de F-35 de hoogste score voor operationele beschikbaarheid en beschikt het toestel over het grootste groeipotentieel.

operationele risico’s
Dit is heel duidelijk verkeerd ingeschat. met de kennis van nu weten we over de technische problemen, operationele risico’s omdat men ivm, gewichtsbesparing veiligheidsmaatregelen heeft wegbezuinigd etc.

Doorontwikkelingsrisico’s:
De JSF heeft zoveel problemen met haar gewicht dat daar technisch niet veel meer bij kan. systemen toevoegen gaat dus niet/nauwelijks. Daarnaast staat de vormgeving van het toestel dit niet toe aan de oppervlakte van het toestel, IVM stealth eigenschappen.  Ook zijn bepaalde deelsystemen nu al verouderd.. Als klap op de vuurpijl heeft men er indertijd voor gekozen om de software op de ouderwetse manier volledig geïntegreerd uit te voeren. Vlieg technische en operationele software door elkaar. Dit is vragen om moeilijkheden en verklaard ook de grote hoeveelheid software die nodig is. Dit belast de boordcomputer (snelheid) dusdanig en onnodig. Men had ook de moderne manier kunnen nemen. namelijk partitiescheiding tussen twee soorten software.

Operationele beschikbaarheid
Alle informatie die ons nu bekend is, doet het vermoeden dat dit onwaar is alleen maar bevestigen. Hoe zou het ooit mogelijk kunnen zijn dat een ingewikkeld toestel als de JSf waarvan bekend is dat het een zeer even wat fragmenten: van HEEEEEEL lang geleden……

Pagina 22, GAO rapport 2012; The JSF test team operational assessment report concluded that an early release model of ALIS was not mature, did not meet operational suitability requirements, and would require substantial improvements to achieve sortie generation rates and life cycle cost requirements. In particular, the current configuration was not adequate for deployed operations–its current weight, environmental support, connectivity, and security requirements make it difficult to support detachments, operational testing, and forward operations, especially vital to the Marine Corps plans.

Men beloofd een hele geweldige sortie generation rate, operationele beschikbaarheid.. Beter dan de 4e generaties…. Maar eh, is het werkelijk mogelijk om een 93% beschikbaarheid te genereren…. terwijl het toestel zoveel ingewikkelder is?

Pagina 35
Bijkomende kosten. Defensie beschikt over voorraden kapitale munitie voor jachtvliegtuigen. Deze munitie kan niet met alle kandidaten worden gebruikt. Als een kandidaat wordt gekozen, zal de beschikbare munitie daarvoor gecertificeerd moeten worden, of er zal vervangende munitie moeten worden aangeschaft. Naar verwachting is de huidige munitie tegen lage kosten te gebruiken met de F/A-18E/F, de Advanced F-16 en de F-35. Voor de Eurofighter, Rafale en Saab NG dient rekening gehouden te worden met aanvullende kosten. Voor de F/A-18E/F zijn aanzienlijke kosten gemoeid met infrastructurele aanpassingen.

Waarop baseert men dit?

  • De JSF is juist een toestel waarbij juist diverse huidige wapens niet langer gebruikt kunnen worden… omdat de integratie van die wapens door de VS ver voor zich uit zijn geschoven. En sommige wapens niet zullen worden geïntegreerd.
  • Alleen de AMRAAM kan straks nog passen in de JSF. (initieel)
  • Voor zover mij bekend passen alle Nederlandse wapens incl de in aanschaf zijnde SDB onder de Gripen.
  • Voor Rafale en EF ligt dat idd wel iets anders.
  • Voor de JSF zijn ook infrastructurele aanpassingen nodig, dit is niet het geval bij F-16, Gripen E en Rafale. Dus dit “verwijt” aan het adres van de F/A-18 Super Hornet is een beetje grappig. Bekijk bijvoorbeeld het rapport Uitstapkosten JSF van het ARK maar eens, tabel 7 en tabel 8 staan diverse infrastructurele kosten benoemt: VOOR DE JSF!

air_jas-39_weapons_options_eskil_nyholm_lg gripenngload1ok

Pagina 60

Terugblik kandidatenvergelijking 2001 en actualisering 2008 In de kandidatenvergelijking uit 2001 was onder het criterium “Operational Support” een criterium “Adaptability & Growth” gedefinieerd dat op basis van een aantal onderliggende criteria werd gescoord (dreigingsinformatie, hardware, software, structure, motor, avionics, wapenintegratie). Het ging hierbij dus niet uitsluitend over groei, maar ook over aanpassingsvermogen. Dit criterium was destijds voor de JSF en de Rafale beter beoordeeld dan voor de Advanced F-16, de F/A-18E/F en de Gripen C/D. In 2008 werd besloten het groeipotentieel (Growth) niet meer als apart criterium op te nemen, het had immers direct effect op alle criteria en was niet eenvoudig los te beschouwen. In 2008 werd daarom binnen alle verschillende kwalitatieve scores integraal rekening gehouden met het groeipotentieel. Tevens werd geconcludeerd dat er een direct verband bestaat tussen het totale productie aantal en de kosten van toekomstige upgrades. Een klein aantal geproduceerde vliegtuigen leidt tot relatief hoge kosten per toestel voor(door)ontwikkeling, omdat dergelijke kosten uiteindelijk worden omgeslagen over een beperkt aantal toestellen. Omdat de Gripen NG en in mindere mate de Advanced F-16 in relatief kleine aantallen zullen worden geproduceerd is er dan ook sprake van een relatief grote onzekerheid over de kosten van doorontwikkeling gedurende 30 jaar. Er werd tevens geconcludeerd dat de Gripen NG over onvoldoende groeipotentieel beschikt. De F-35A werd beoordeeld met het grootste groeipotentieel en vanwege het verwachte relatief grote productieaantal waren de geschatte doorontwikkelingsrisico’s het laagst.

Ten aanzien van bovenstaande het volgende:

  • Normaliter zou dit een terecht opmerking zijn. Dit gaat o.a. op voor de F-16 en vele andere vliegtuigen. De aanpak van Saab is echter al sinds het begin van hun moderne straaljagers (Vigen, Draken en Gripen A/B/C/D) een geheel andere aanpak.
  • Naar verwachting zijn de risico’s bij de Gripen E is zeer beperkt omdat men nu al nadenkt over de benodigde behoefte over 5 – 10 -15 jaar. Men heeft een vast upgrade stramien.
  • Het is nog gekker dat de Luchtmacht dit concept in het geheel niet heeft genoemd in het kader van de Gripen E (bij de beoordeling, want daar hebben we het tenslotte over…) want men was op de hoogte van dit aanbod. Dat in een support contract aan de Klu is aangeboden gedurende de levensduur van 30 jaar alle upgrades bij de prijs inbegrepen zouden zitten. Dus naast de 85 Gripen E voor € 4.792 miljard zou voor ongeveer eenzelfde bedrag gedurende 30 jaar alle support en dus ook de upgrade pakketten kunnen worden uitgevoerd. Voor een vaste prijs met inbegrip van boeteclausules.

Nu terug naar de realiteit. Veel leesplezier met dit blog!

De werkelijkheid:

  • Realistische requirements
  • Industrie en overheid werken samen en realiseren hele snelle integratie van nieuwe wapens op de Gripen tegen lagere kosten dan vergelijkbare projecten!
  • Voor MS 19 zijn in de periode 2006 – 2009 twee nieuwe wapens aan het arsenaal toegevoegd: De Raytheon GBU-49 Enhanced Pavewway II en de Diehl IRIS-T
  • Ook kan men bij de Gripen verschillende soorten Verkenningspods kiezen.
  •  Voor MS 20 staan de MBDA Meteor BVRAAM op de planning, deze is al volledig geïntegreerd en getest.
  • MS-20 zal ook (net als de huidige F-16 ) gaan beschikken over nieuwe GBU-39 Small Diameter Bombs.
  • Saab besteed ongeveer 14% van integratie budget voor Planning en Coördinatie. Heel belangrijk hierbij is dat men zsm afspraken wil maken over de specificaties. Helder gedefinieerd. Limieten en de aanpak van het testen. Termen als “full envelope” probeert men te voorkomen (wat is full envelope? = niet gedefinieerd, deze term is standaard bij alle JSF marketing praat)

Als afsluiting nog een toetje:

 The JSF is such a huge program that they don’t care, much like Ma Bell in the 1960s.

Lockheed, and the Pentagon, see the closed nature as a source of profit (for Lockheed), and as a way to preserve the industrial base and to freeze out foreign competition (for both), and as such, it will be an upgrade nightmare, even for the so-called “partners” in the program.

Future Force Conference 2013: ‘sense of urgency’

Deze week vind de Future Force Conference 2013 in Amsterdam plaats. Deze Conferentie is bedoeld om de nieuwe inrichting van de Koninklijke landmacht – de landcomponent van de Krijgsmacht – tegen het daglicht te houden. Positief ingesteld als ik ben, kan deze conferentie een “turning point” worden, want laten we eerlijk wezen –  de Landstrijdkrachten zijn volledig uitgemergeld!

Tandeloos = nutteloos!
De tanden zijn uit de muil van de tijger gevallen (niet geslagen door een vijand….) Laten we even kort het lijstje afgaan:

Capaciteit / wapensysteem Beschikbaarheid
Tanks (rechtbaanvuur bereik 3km) Geen capaciteit beschikbaar
PRTL / nabijheidsluchtverdediging Geen capaciteit beschikbaar
MLRS / long range strike Geen capaciteit beschikbaar
155 mm PH2000 Zware artillerie
  •   Met nadruk op zwaar, van de 60 systemen zijn   er nog slechts klein aantal in gebruik.
  •   Hoe de luchtmobiele en gemotoriseerde eenheden   te ondersteunen?
PRAT / Anti tank c.q. Long Range Guided Weapon UNDER ARMOUR (>2,5km)
  •   Niet beschikbaar;
  •   de Fennek MRAT zoals bekend voertuig verlaten,   en afvuren met een veel te kleine voorraad van slechts 1 vuurbuis en 10   reloads per 2 voertuigen.
120mm mortieren
  •   Zeer beperkt beschikbaar;
  •   níet meer organiek aan infanterie bataljons   maar ondergebracht binnen artillerie;
  •   Geen smart ammunition beschikbaar.
81mm mortier
  •   Redelijk beschikbaar;
  •   Geen smart ammunition beschikbaar.
Medium calibre wapens
  •   Alleen CV90 beperkt –minus  44 voertuigen;
  •   alleen de Gemechaniseerde infanterie;
  •   Luchtmobiel en gemotoriseerd geen capaciteit.

Volgens mij weet iedere Generaal, al dan niet in het bezit van een leunstoel, dat deze situatie onhoudbaar is. The time to change is NOW! Of aldus John Kotter :

Eight Steps to Transforming Your Organization

 1.Voelbaar, zichtbaar maken van de noodzaak (‘sense of urgency’: ‘gevoel van urgentie’)

 2.Instellen van een krachtige stuurgroep met voldoende middelen, om de noodzakelijke verandering te leiden

 3.Ontwikkelen van een richtinggevende visie annex strategieën om die visie te realiseren

 4.Communiceren van de nieuwe visie

 5.Stimuleren en mogelijk maken conform de nieuwe visie te handelen

 6.Zorgen voor zichtbare kortetermijnsuccessen

 7.Consolideren van verbeteringen en blijven doorvoeren van veranderingen

 8.Veranderingen verankeren in de bedrijfscultuur

En laten we wel wezen, als we bovenstaand overzicht bekijken en beseffen dat we 3 brigades overhouden met gemiddeld 2,33 manouvrebataljons (plus de twee nieuwe Marine Combat Groups (vreemde eenden….) zal het besef doordringen dat er een duidelijke ‘sense of urgency’  bestaat om te veranderen.  Laten we de oplossing voor alles(24/7 en natuurlijk gegarandeerd onder alle omstandigheden J )  – Airpower – toch even buiten beschouwing laten.

Laat onze dames en heren tijdens de conferentie toch alsjeblieft nadenken over het terugkrijgen van zo veel mogelijk gevechtskracht en escalatiedominantie. Oplossingen hoeven naar mijn mening helemaal niet duur te zijn…

Aan de hand van de nota ‘in het belang van Nederland’. Hier toch maar wat gedachtenspinsels…

Algemeen landcomponent

  • Wat zijn de operationele consequenties voor de inzetbaarheid van alle manoeuvrebataljons.
  • Waarom kiest men in deze opzet voor het hebben van 2 brigades met slechts 2 bataljons ipv één gemechaniseerde brigade met 4 bataljons?
  • Hebben Brigades met slechts 2 manoeuvrebataljons niet te weinig manoeuvre eenheden en daardoor een gebrek aan reservecapaciteit?
  • Kan men met 2 á 3 gespecialiseerde bataljons nog wel langdurigere commitment aangaan als het gaat om expeditionaire inzetbaarheid tbv vrede- en opbouwende missies voor de VN?
  • Hoe vangt met het gemis aan gevechtskracht op (geen tanks, weinig artillerie, geen Long-Range Guided Weapons..)
  • De Bushmasters en andere specifieke voertuigen worden nu door alle manoeuvrebataljons gebruikt tijdens humanitaire en vredesmissies (zoals Afghanistan) Hoe werkt dat als straks deze voertuigen vast worden ondergebracht bij de 13e brigade, terwijl de voertuigen eigenlijk op uitzending moeten, bijvoorbeeld met eenheden van de luchtmobiele brigade of de gemechaniseerde brigade? Beperkt dit de flexibiliteit van de landmacht (en korps mariniers) niet juist enorm?
  • Is het verstandig om de brigadehoofdkwartieren verantwoordelijk te laten zijn voor regionale militaire bijstand en de aansturing van de Natres bataljons?

Korps Mariniers –
Hoewel dit officieel geen onderdeel is van deze nota en kamerbrief is, is het toch relatief belangrijk gezien de consequenties voor de manoeuvrebataljons.

  • Wat is de positie van de mariniersbataljons in het kader van deze reorganisatie? Kan dit lostrekken van de mariniers uit de operationele inzet, zoals veelvuldig in Uruzgan gedemonstreerd is, in de nieuwe situatie ook gewoon?
  • Kunnen de mariniers deze verregaande specialisatie wel combineren met de blijvende operationele inzet?
  • Waarom juist deze reorganisatie (naar Marine Combat Units) waarmee de mariniers zich distantiëren van de landmacht eenheden. (andere inzetgebieden, andere structuur, andere wapens.
  • Zouden de mariniers juist niet moeten streven naar meer gelijkwaardigheid en zich moeten inpassen in het roulatieschema ipv zich er uit terug te trekken?
  • Hoe ziet men de ondersteuning door landmachteenheden voor zich als men de structuren van de Mariniers zodanig veranderd dat die volledig anders is dan landmachteenheden? (zelfs gebruik van standaard termen als bataljon, compagnie, peloton worden in de nieuwe organisatie niet meer gebruikt. )

43e gemechaniseerde brigade –
43 Mechbrig blijft onze gemechaniseerde capaciteit, geconcentreerd in Havelte. In de nabije toekomst wordt een pantserinfanteriecompagnie gelegerd in Amersfoort en omgevormd tot test- en experimenteereenheid. Een nog te bepalen Duitse brigade wordt partner, de inzetgebieden zijn vooral Europa, Azië en het Midden-Oosten.

  • Wat gaat men doen aan het opvangen van de gebreken, artillerie, het ontbreken aan tanks etc.
  • Wat is precies de bedoeling van de test- en experimenteereenheid van compagnies grote?
  • Wat is precies de bedoeling van het partnerschap met een Duitse brigade? Is het de bedoeling om de brigade op den duur te laten fuseren bijvoorbeeld?
  • Waarom juist deze specifieke inzetgebieden/specialisaties voor deze brigade?

13e gemotoriseerde brigade –
13 Mechbrig gaat helemaal over op wiel, met Bushmasters en MB 280 CDI als kern. De helft van de 88 vrijkomende CV90’s wordt verkocht, de andere helft komt beschikbaar voor opleidingsdoeleinden, verbetering van de inzetbaarheid en de logistieke reserve. België en Frankrijk zijn de belangrijkste partners en het primaire inzetgebied is Afrika. Hiermee krijgt de krijgsmacht een organieke medium capaciteit.

  • Wat betekend het gemotoriseerd maken van de 13e brigade voor de gevechtskracht van de CLAS?
  • Hoe gaat men deze brigade inrichten?
  • Hoe kan men de huidige lichte/medium gepantserde voertuigen verbeteren zodat deze voor de taak inzetbaar zijn?
  • Hoe kan men enige gevechtskracht genereren door het toevoegen van nieuwe bewapening. Welke wapens zouden dan prioriteit moeten krijgen?
  • Wat is het nut van deze eenheid als ze zelf niets kan en voor gevechtskracht volledig afhankelijk is van anderen (airpower).
  • Hoe denkt men dat de samenwerking met de Belgen en Fransen vorm zal krijgen? Nederland gebruikt momenteel geheel andere wapensystemen, geheel andere organisatiestructuren. De Fransen en Belgen gebruiken zwaar bewapende pantserwielvoertuigen met o.a. tankjagers (90 tot 120mm geschut), 30mm medium wapensystemen en vanuit het voertuig lanceerbare anti-tankwapens.
  • Zijn er plannen voor het (zwaarder) bewapenen en aanpassen van Fennek, Boxer, Bushmaster en MB voertuigen?
  • Tot voor kort was het uitgangspunt van de landmacht dat het vormen van deze gemotoriseerde capaciteit juist negatieve gevolgen had en hogere kosten zou opleveren. Men moet tenslotte wéér een nieuwe soort eenheid inrichtingen, bewapenen, trainen en operationeel ondersteunen wat weer consequenties heeft voor budgetten en personele bezetting. (een hele opleidingslijn extra vanwege andere systemen, doctrine etc.) Hoe kan men deze veranderde inzichten beargumenteren?
  • Waarom juist deze specifieke inzetgebieden/specialisaties voor deze brigade?

11e luchtmobiele brigade –

11 AMB blijft zoals het is, versterkt met een eigen BVE, zoals vermeld in de Nota op Prinsjesdag. De brigade wordt geïntegreerd in de Duitse Division Schnelle Kräfte en blijft wereldwijd inzetbaar. De brigade is hiermee onze lichte capaciteit, uniek in Air Assault optreden.

  • Wanneer is de luchtmobiele brigade werkelijk als luchtmobiele brigade ingezet? En onder welke omstandigheden acht men dat werkelijk realiseerbaar?
  • De meeste missies van deze brigade waren toch zeker gewoon gemotoriseerd met Bushmasters in Uruzgan?
  • In hoeverre is de term initial entry werkelijk toepasselijk op de luchtmobiele brigade?
  • Wat bedoeld men precies met het samenwerken tussen het derde luchtmobiele bataljon en het KCT? Past dit in de reorganisatie die het Korps Mariniers doorvoert waarbij de bataljons Special Operations Capable worden gemaakt?
  • Wat houd de toevoeging van een eigen Brigade Verkenningseskadron precies in? Wat worden de taken van dit eskadron? Welke systemen krijgt het tot haar beschikking?
  • Wat zijn de specifieke inzetgebieden/specialisaties voor deze brigade? (tot nu toe trainden de luchtmobiele infanterie ook in Noorwegen/Schotland onder arctische omstandigheden bijvoorbeeld…

Materieel Verwerving door macho mannen; deel 2

Gisteren behandelde ik het Project Groot Pantser Wiel Voertuig met als ultiem eindresultaat: de Boxer. vandaag ga ik dieper in op het kleine broertje (of zusje) van die grote en (te) zware bakbeest, de Fennek. Overigens geloof ik heust wel dat de Fennek voldoet aan de eisen, tenminste in de verkenningsrol… waar het voor bedoeld is. Het is een goed product… alleen was het de prijs waard?

Tweede voorbeeld: Fennek
Met enige verbazing volg ik het hele project Kleine Pantserwiel Voertuigen waarbij de belangrijkste vraag is, Wat als? Was het eerst nog de bedoeling dat het Groot Pantser Wielvoertuig vrijwel alle taken van de verouderde YPR en M577 versies zou gaan overnemen, al snel (2000) bleek de Fennek deze taken ook te kunnen volbrengen. Terwijl in eerdere stukken van de toenmalige staatssecretaris stond dat andere voertuigen dan de Boxer niet aan de gewenste (technische en veiligheids)eisen voldeden. Dit was toen nog reden voor het DMO en de staatssecretaris om zonder opgave van reden het voorstel van de Zwitserse firma Mowag (via RDM) af te wijzen. Deze afwijzing is volgens mij mede veroorzaker van het faillissement van deze firma geworden, met als gevolg een verlies aan kennis en arbeidsplaatsen in de defensie-industrie. Overigens is de Piranha V inmiddels door de Britten verkozen boven het Boxer programma waar zij eerst in participeerden. De opgedane ervaringen in Irak en Afghanistan hebben hen doen besluiten zich terug te trekken uit het Boxer project, waar eerder Frankrijk zich al uit terugtrok.

PWV BoxerLandmachtdagen2009Teil3080

Lees verder

Materieel Verwerving door macho mannen!

De bezuinigingen op defensie zijn niet goed, dat heb ik al vaak gezegd. Maar tegelijkertijd ben ik van mening dat ook bij Defensie een verkeerde “cultuur” leeft. Een in zichzelf gekeerdheid. Een krampachtige drive om dingen erdoor te krijgen zoals “zij” dat willen… want wat weet de buitenwereld er van af? Dit zien we ook bij veel materieel verwervingsprojecten. Waarvan de JSF het bekendste en actueelste voorbeeld is. Hierna volgt deel één van een tweeluik… Boxer en Fennek.

Landmachtdagen2009Teil3080 SHIP_Supply_Dutch_JSS_Diorama_lg

Ik heb me zo vaak geërgerd aan de gemaakte keuzes van de afgelopen jaren. Materieelprojecten waarbij ik onwaarheden aantrof in brieven aan de Tweede Kamer, waarbij er duidelijk favoriete systemen (JSF, Boxer, Fennek, JSS) waren en waarbij de alternatieven bij lange na niet de kwaliteit zouden kunnen leveren als de favoriete kandidaat.  Feiten over alternatieven verdraaid en vertekend. Analyses waarbij gemaakte keuzes werden gebracht als externe factoren waarmee men geconfronteerd werd. Het meest voor de hand liggende voorbeeld is de JSF. Maar ook andere voorbeelden zijn mogelijk:

Lees verder

Alles draait om escalatiedominantie!

Als vervolg op mijn vorige blog, naar aanleiding van de visie van Luitenant-generaal Mart de Kruif op de toekomst van de landmacht, hierbij een tweede blog waarbij ik dieper inga op de reorganisatieplannen van de landmacht en deze vergelijk met het DutchForce21 concept. Ik noem enkele betaalbare suggesties waarmee de kans van slagen van de reorganisatie vergroot worden.

Winstpakkers
De reorganisatieplannen van de landmacht en het korps mariniers zijn erg leuk, en bieden positieve kansen. Maar toch weer even met beide benen op de grond. Deze reorganisatie heeft, naar mijn mening, alleen kans van slagen als men ook bepaalde keuzes maakt en vernieuwingen doorvoert. Deze plannen zijn nog niet bekend maar alles draait uiteindelijk om het genereren van gevechtskracht en het hebben / inzetten van escalatiedominantie.

Escalatiedominantie
De laatste jaren zijn veel grote wapensystemen, met name bij de landstrijdkrachten, afgestoten . Het tekort aan gevechtskracht bij de landstrijdkrachten, is het gevolg van het wegbezuinigen van zowel Leopard 2A6[i] tanks, een groot deel van de Artillerie gevechtssteun en het ontbreken van een adequate vervanging van de PRAT[ii] voertuigen bij cavalerie en gemechaniseerde infanterie eenheden. Ter vervanging van de PRAT is wel de Fennek MRAT [iii]in gebruik genomen maar deze kan bij lange na niet toerijkend zijn omdat het niet mogelijk is van “onder pantser” de geleide wapens te bedienen. Van de ruim 130 MRAT Fenneks zijn er, na de laatste bezuinigingsronde, nog slechts 65 in gebruik. Naast operationele beperkingen betekent dit gemis aan vuurkracht c.q. gevechtskracht ook een gebrek aan veiligheid van de eigen grondgebonden eenheden.

Extended Range Guided Weapon
De KL beschikt momenteel niet over een wapensysteem waarmee escalatiedominantie onder alle omstandigheden direct beschikbaar is. Naast operationele beperkingen betekent dit gemis aan vuurkracht c.q. gevechtskracht ook een gebrek aan veiligheid van de eigen grondgebonden eenheden. Voor een deel kan deze gevechtskracht worden gegenereerd door samen te werken met bijvoorbeeld Duitse tankeenheden. Verder zijn landmacht en mariniers momenteel voor deze gevechtskracht afhankelijk van de gevechtshelikopters en jachtvliegtuigen van de Klu. Ook heeft de infanterie de beschikking over lichte geleide wapens[v] met een beperkt bereik. Deze wapens zijn overigens niet van onder pantser te gebruiken. De bemanning dient het voertuig te verlaten. Géén van deze oplossingen bied echter 24/7 beschikbaarheid, te allen tijde en onder alle omstandigheden.

Of het nu gaat om:

I.            materiële beschikbaarheid,

II.            economische redenen;

III.            politieke redenen

geen van deze drie oplossingen kan gegarandeerde beschikbaarheid leveren onder alle omstandigheden. Daarom gaat het DutchForce21 concept er vanuit dat de KL de beschikking dient te krijgen over een direct inzetbaar systeem [vi](geleid wapen) dat beschikt over voldoende bereik en onder alle omstandigheden kan bijdragen aan het vergroten van de veiligheid van de grondgebonden eenheden.

images

Combat Support: Artillerie, MLRS, Mortieren

  • Moderne lichte artillerie en/of mortieren
  • De huidige mortieren zijn verouderd
  • De huidige artillerie is voor expeditionaire inzet te zwaar
  • Van beide zijn momenteel te weinig stukken operationeel
  • Als aanvulling op de PH2000 155mm artillerie en ter vervanging van de 120mm getrokken mortieren dienen er nieuwe mortieren aageschaft te worden.
  • De mobiliteit van deze stukken is belangrijk.
  • De stukken dienen met name om de gevechtskracht van de met name de lichte infanterie eenheden te versterken.
  • Te denken valt aan de NEMO 120mm mortier[vii], en een gemechaniseerd 155mm artilleriestuk [viii]of een Lichtgewicht MLRS[ix][x].

pzh2000_2 LAND_Archer_155mm_Facing_Forward_lg 39425

Aanpassing gevechtskracht Fennek
De verkenningsvoertuigen van het type Fennek dienen veelal zelfstandig en onder moeilijke omstandigheden hun verkennende werk te doen. Daarbij kunnen zij niet altijd rekenen op artillerie of luchtsteun. Voor de eigen veiligheid beschikken de verkenningsvoertuigen over lichtere kaliber wapens. Tegelijk identificeert DutchForce21 een gebrek aan vuursteun capaciteit bij met name de lichte infanterie eenheden. Dit betreft twee gebieden:

  1. De beschikbaarheid van vuursteun door middel van medium caliber (35mm) directe vuursteun wapens ( als voorbeeld , de geavanceerde RCWS van Cockerill (BE) of de Franse Panhard VBR in het kader van BE-FR-NL samenwerking? Deze wapens passen overigens niet alleen op de Fennek maar ook op de Boxer voertuigen.

b-1024x768-CMI-Defence-Cockerill-CPWS-20-25-30-01Panhard VBR

  1. dmv Geleide wapens met een groot bereik (Extended Range Guided Weapon). Hieronder de huidige manier van opereren met de Fennek MRAT, waarbij de soldaten het voertuig moeten verlaten, het systeem opzetten, lanceren… vluchten naar de veiligheid van de Fennek en dan nog moeten zien weg te komen… of als alternatief:  zoals de Panhard VBR met direct afvuurbare missiles.

Landmachtdagen2009Teil3080imagesCAWUH2AN

Beide genoemde systemen zijn inmiddels in diverse uitvoeringen beschikbaar. Technisch gezien zouden deze Remote controled Weapon Stations bevestigd moeten kunnen worden op de Fennek voertuigen.

Fennek SWP

Het gewicht van het SWP (Stinger Weapon Station – luchtverdedigingsvariant) is 1500 kg, terwijl de benodigde Weapon Stations maximaal 750 kg wegen.  Er zijn inmiddels splinternieuwe Fennek voertuigen vanwege de bezuinigingen afgedankt. Deze zijn nog altijd beschikbaar voor gebruik. Deze kleine aanpassing zou op de gehele krijgsmacht positieve invloed hebben.

  • De verkenningseenheden krijgen de beschikking over directe offensief en defensief inzetbare gevechtskracht.
  • De lichte en gemechaniseerde infanterie krijgen de beschikking over extra vuursteun.

Nog wat alternatieven: OtoMelara Hitrole RCWS, TRT 25 van BAe en Panhard VBR met een Zuid-Afrikaans ALRRT INGWE system

OTO%20Hitfist%2030mm%202 rg34_trt960 OLYMPUS DIGITAL CAMERA


[ii] De Pantser Rups Anti Tank-uitvoering is een tankjager. Ze is uitgerust met een M27 toren met daarin twee lanceerinstallaties voor TOW antitankraketten. Ook beschikt het voertuig over een FN-MAG machinegeweer. In het voertuig is plaats voor nog tien TOW-raketten.

[iii] De Fennek MRAT opereert in tweetallen waarbij de twee voertuigen gezamenlijk één lanceerinrichting hebben en maximaal 10 Spike MR (met een max. bereik van 2500 meter)zie voetnoot 12. De Fenneks worden geacht om gedurende 5 dagen zonder bevoorrading in vijandelijk gebied te opereren zonder gezien te worden. Voor het gebruik dient de bemanning het voertuig te verlaten om op enige afstand van de Fennek de fire-and-forget Spike missile te lanceren. http://www.militairevoertuigen.com/content/2013/04/KRAUSS-MAFFEI-WEGMANN-FENNEK

[v] Dit betreffen Gill (Spike MR bereik max 2500m) en Panzerfaust (bereik max 600m) http://www.defensie.nl/onderwerpen/materieel/bewapening/antitankwapens

[vi] Voorbeeld van een dergelijk systeem: de Spike NLOS familie van de Spike MR/Gill (bereik max 25000m) http://www.rafael.co.il/Marketing/251-1608-en/Marketing.aspx

[vii] NEMO 120mm mortier gemonteerd op BVS10 Viking: https://dl.dropboxusercontent.com/u/36193122/Defensie/Nemo_BvS10.pdf