Tagarchief: NAVO

Short and sharp: Australian MP Dennis Jensen about JSF and Military Industrial Complex

Sometimes if I follow the Parliamentary discussions, and monologues in the Dutch Parliament about defense matters, especially the JSF question, i recognize some things… they all start with “a lack of”:

  • interest,
  • responsibility,
  • knowledge.
  • urgency

Up to a couple of years, there was only one person in Dutch parliament who was fully aware of the problems, the technical issues and was reading through all the “BS” arguments used by the Defense ministry JSF lobbyists. It was Ms. Eijsink. She still is fully into this air vehicle, but I personally I think that party politics within the PvdA / Labour party has stopped her from doing what she is supposed to do. There have been numerous changes to tackle the JSF and there lobbyists from within the Parliament (CDA, VVD, SGP) the Government: Ministry of Defence, Economical affairs, and from within the Dutch Military complex. I understand Ms. Eijsinks position, she was the only one in the Labour group (as far as I can see it, who was willing to go for the truth!) The leader of the Labour group, Diedederik Samsom looks like the real bad Genius here. personal / party political goals are more important than the truth and the fate of the whole country.. The total defence capability will diminish.

Move on too this particular Australian MP: Dr. Dennis Jensen. This was the man who came out in the open with the RAND report.. A report about the performance of US Air Forces consisting of F22, JSF, Super Hornets, many  tankers and some other high value targets like AWACS. vs the Chinese Air Forces who had (in the game simulation!) attacked Taiwan. and the US went to the…… rescue…!

In the mock battle, the JSF, F22 and Super Hornets were dubbed the blue team and had to defend an attack by a red team, made up of Russian built Sukhoi fighters.

The results are classified, but Lateline has obtained an email from a former RAAF flight test engineer who says he has been briefed on the exercise.

Look at the presentation of the results here: 2008 RAND Pacific View Air Combat Briefing

  • assessment of the RAND simulation page 40 – 52,
  • conclusions page 53/64
  • Also interesting back-up slides:
    • Stealth and radar + alternative measures too catch the “bird” page 62 – 65,
    • Air base distribution (in the Pacific. capable of operating the JSF/F22 because high tech infrastructure is needed) page 66/67
    • big What iF 1?: what if the Chinese decide to launch a preemptive strike on US airbases in Japan…. page  70 – 74
    • big What iF 2?: What if the Chinese (thanks to the small number of US AAM missiles on-board JSF and F22 will get in close range of the surviving US aircraft, including tankers, AWACS and very expensive JSF and F22 aircraft? (who have lost all their AMRAAM missiles in the first waves? page 75 – 81
    • Fuel consumption of missions from Kadena in Japan to Taiwan / China: Slide 88 – 90

PETER GOON (except from email to Dr Steve Gumley, August 28, 2008): Red Force dominated the exercise going up against two versions of Blue Force, both of which were roundly defeated. One way the Red Force summation of events has been described is that ‘… it was like clubbing baby seals’.

“In addition to this rather blunt Red Force summation, the war gaming exercise demonstrated the JSF aircraft were next to useless while the Super Hornets of both Blue forces were seriously and significantly overmatched (a.k.a. ‘useless’).

“Hundreds of Blue Force aircraft were lost in the first twenty minutes.”

Well this is the same Australian MP who warned about this report, which was kept secret by all governments including the Dutch. When it came out, they denied it was an “official” study. But one of the Australian Air Force members who participated in this study has been sacked.

Well lets have a look what this very well informed MP has to say: Youtube: The JSF Program and its Failures

Lets finish with a good description of Ms. Eijsink herself about the un democratic way the Dutch people are informed about the JSF and husled into a project which will definitely destroy all (independent) fighting capability of the whole Dutch Armed forces:

The hook is inn!

Lees verder


Telt Nederlandse Defensie nog mee?

Uitzending van Nieuwsuur 17 april 2014.

Deze uitzending bevestigt een aantal standpunten en argumenten die ik hier op mijn blog meerdere malen geuit heb.


Samenvatting op chronologische volgorde aan de hand van de uitzending:

Tijd: 1:00 CV90 ruggengraat van de Nederlandse landstrijdkrachten, geen capaciteit tegen tanks etc. (gevechtshelikopters: Apache is NIET 24/7 inzetbaar!)

Tijd 1:34 Uitverkoop / etalage van Defensie. 4x mijnenvegers, 1x bevoorradingsschip, nog 15x Leopard tanks, 29x nieuwe “ongebruikte” pantserhouwitsers 155mm, 400x Pantserrupsvoertuigen (YPR en M577 etc.) 44x Nieuwe CV9035 Infanterie Gevechtsvoertuigen, 2x Fokker 50 toestellen, 1x Gulfstream VIP toestel, 3x AB412SP SAR helikopters, 9x Cougar Transport helikopters,

Tijd 1:50 Zr. Ms. Amsterdam, bevoorradingschip: Bevoorradingsschepen zorgen voor een groot bereik, en effectieve inzet van marineschepen wereldwijd. Als er dus iets belangrijk is om, gezien de toekomstige inzet van een maritieme krijgsmacht, dan zijn het dergelijke schepen. De Amsterdam zou 25 á 30 jaar mee kunnen, dat betekend dat dit schip toch zeker tot 2020 – 2025 inzetbaar zou moeten kunnen blijven.


Tijd 2:29 citaat journalist is helemaal waar: Defensie heeft zo sinds 1991 zeer veel gevechtskracht, uithoudingsvermogen en flexibiliteit verloren.

Tijd 4:48 Wake-up call? Ik heb al vele malen geschreven over de wake-up call, defensie is steeds meer ingericht geraakt op het uitvoeren van vredesoperaties. DutchForce21 beargumenteerd keer op keer dat dat onterecht is. Dit is iets wat er bij gedaan hoort te worden. Als je in staat bent om te vechten… kun je ook die andere taak uitvoeren. De kerntaak van defensie is vechten om te beschermen! Gordel van instabiliteit licht ook aan de grensen van Europa, daarnaast is de dreiging richting Sea Lines of Communication aanwezig… dit betekend dat wij voorbij de gordel van instabiliteit moeten kunnen opereren om onze koopvaardijschepen vanuit Azië langs Afrika richting Rotterdam te krijgen. Lees verder

NATO’s Pivot to Russia: Cold War 2.0 at Sea?

Editorial comment: Last week I wrote an article about, the Crimean annexation by Russia and the divided “double standard” equiped European / NATO reaction towards this move, myself. I hereby introduce an interesting article originally posted on the site Seidlers Sicherheitspolitik“. This article was published there at first. Written by Felix F. Seidler. Felix is a fellow at the Institute for Security Policy, University of Kiel, Germany and runs the site Seidlers Sicherheitspolitik“.

Putin’s annexation of the Crimea shifts NATO’s focus back to Europe. Therefrom, maritime security’s relevance for the Alliance will suffer. Nevertheless, Russia’s new assertiveness has massive impact on NATO’s maritime priorities. Other than expeditionary missions, European homewaters are now the theaters of concern.

All opportunities gone
After the Cold War, NATO was never threatening Russia, but rather sent dozens of cooperation offers to Moscow. Moreover, if Russia would sincerely have seeked NATO membership, Putin would fly to NATO’s September Summit. However, in NATO, Russia would never have been eye-on-eye with the US, but rather would have found itself on a level with Germany, France and the UK. Thus, Russia would never have found the global prestige and geopolitical influence it was looking for. That is the real reason why Russia never joined the Alliance.

Since 1991, there were many opportunities for naval cooperation between NATO and Russia. In Partnership for Peace (since 1994) and the NATO-Russia Council (since 2002), the Alliance reached out to Moscow, aiming to work closer together at sea. Positively, some of these opportunities turned into reality. NATO and Russia were working together in the Mediterranean (Med’) in Operation Active Endeavour to combat terrorism and in the Indian Ocean to combat piracy. Moreover, the planned, but cancelled joint naval mission to protect the destruction of Syria’s chemical weapons has shown the potential for increased cooperation. However, with the annexation of the Crimea, these opportunities ceased to exist.

Step up Black Sea presence
Ukraine has no significant navy anymore. Instead, Ukraine’s warships were taken over by Russia, which makes Moscow’s navy, by numbers, larger than the US Navy. However, due to the warships’ poor quality, this increase in naval power does not present a game changer. Surely, a plus for Putin’s navy is that Sevastopol will remain a Russian naval base for decades.

Black Sea (Source: Wikipedia Commons)

After Sevastopol is lost, Ukraine’s only significant port left is Odessa. NATO’s response should be to support Ukraine in keeping at least a small navy. Moreover, NATO should give a guarantee that, in case of further Russian aggression, Ukrainian ships can find shelter in Romania, Bulgaria, Turkey or Greece. In addition, SNMGs and SNMCMGs should pay regular visits to Odessa; on the one hand for partnership with Ukraine and on the other hand as show of force to Russia. Trips to Georgia should go along.

Like it or not – The Bosporus has become a bargaining chip. NATO should make contingency plans how to close the Bosporus for Russian warships, should Russia invade Eastern Ukraine or Moldova. NATO must make clear to Russia that a price to pay for further annexation of territories would the loss of access through the Bosporus.

France, please cancel the Mistral deal

French Mistral LHD. (Source: Wikipedia Commons)

Russia could have done military campaigns like Georgia 2008 or Crimea 2014 much easier with one of the Mistrals. One of these LHD would also be useful for Russia’s navy in campaigns against Moldova, with regard to Gagauzia and Transnistria, or even against Estonia, because the Mistrals can serve as a platform for command and control, attack helicopters and landing troops.

That Russia announced to base its Mistrals in the Pacific does not mean that they will operate there. For its Syria show-of-force, Russia deployed warships from its Pacific Fleet to the Med’.

Regarding the military balance in Europe, France would do its allies a disservice, if it would deliver the Mistrals to Putin. Instead, these vessels should remain either in Europe or in a like-minded country. Options where to sell the ships could be South Korea, Japan, Singapore, Brazil, Turkey, South Africa or India; countries, which are looking for new LHD.

An even better idea comes from Jeff Lightfoot. He argues that “NATO should buy the Mistrals“. Like AWACS and AGS, the Mistrals could become a shared NATO asset. Although I fully support Lightfoot’s arguments for a NATO-nization of the Mistrals, I disagree with him about how to do that. After NRF and EU-Battlegroups failed, NATO’s Standing Maritime Groups are the only multinational units with combat capabilities, which ever really worked. Moreover, Europe was carrying most of the burdens in the SNMG, which face a serious of lack amphibious capabilities. Thus, the Mistral purchase should be mostly funded by the Europeans. Germany, Norway, the Netherlands, Denmark, Poland and Belgium could go for “NATO Mistral 1”, while the US, Canada, Spain, Italy, Portugal and Turkey could go for “NATO Mistral 2”. A NATO LHD in the Baltic or Black Sea would send clear message to Russia. Deployments to the Med’ or Indian Ocean would help to pursue Western maritime interests.

Sustain superiority in the Baltic and the Med’

Baltic Sea (Source: Wikipedia Commons)

With the entry of the Baltic Countries and Poland into NATO and EU, the Baltic Sea was a solely political issue, not worth military considerations. This has changed, too. However, this does not mean that we are on the brink of war. Nevertheless, NATO needs to make plans how to deter Russia from threatening the Baltic Countries from the sea. The Alliance must make sure that its naval superiority in Baltic remains clear. Deploying an SNMCMG to the Baltic and regular naval exercises, such as BALTOPS (non-NATO), are efforts worth doing. Moreover, Sweden and Finland should join NATO. Both countries would bring great contributions to NATO and their membership would even increase Russia’s isolation in the Baltic Sea.

Russia is no partner for cooperation in the Med’ anymore. Beside the consequences of Crimea, Russia’s show-of-force in the Eastern Med to cover Syria made clear that Putin is willing to use naval power in missions targeted against Western interests. In consequence, the Europeans have to prevent – politically – that Russia opens new naval bases in the Med’, for example in Cyprus or Egypt. EU member Cyprus must receive the clear message from Brussels that a Russian base on Cyrus is unacceptable. In addition, NATO should closely monitor all Russian naval activities in the Med’ and make plans about how to deal with them in case of further Russian aggression. Moreover, NATO states should close their ports for Russian ships to be replenished.

We need nuclear deterrence

Ohio-Class SSBN, US Navy (Source: Wikipedia Commons)

Besides guaranteeing NATO’s future, Putin’s Crimea annexation also ends the American and British debates about the need for a sea-based nuclear deterrent. The argument for retiring the SSBN was that state-to-state conflict was unlikely and, therefore, nuclear deterrence was outdated. However, sea-based nuclear deterrence provides the minimum of global stability we need to prevent devastating state-to-state conflict. Where could the conflict with Russia go, if global zero was reality? What would prevent Putin from sending Russian tanks through Tallinn via Riga to Vilnius? Surely not statements from Berlin to keep the diplomatic hotlines open.

No matter about the massive unpopularity – Europe will need the nuclear umbrella provided by the US, UK and France. We are not yet back in the pre-1989 times. There is not yet a Cold War 2.0 at sea. However, if we forget the lessons learned of nuclear and conventional deterrence, we may find ourselves in exactly these situations much sooner than we think.

NATO-building starts at home
NATO’s pivot to Russia will shift attention away from the maritime domain back to the continent. Armies and air forces will receive, once again, much more attention than navies. While Putin’s aggression increased the importance of NATO for its member states, maritime security’s relevance for member states and, therefore, for the Alliance will decrease. In consequence, theaters like the Persian Gulf and the Indian Ocean will become of much less concern for NATO.

In case the Crimea Crisis did not happen, NATO, to sustain its relevance, would probably have looked for new maritime tasks in the Med’, Gulf of Guinea and the Indian Ocean, maybe even in Southeast Asia. However, thanks to Putin, we will find NATO’s warships deployed back in the Baltic and the Black Sea. Given Operation Ocean Shield ends this year, we will not see NATO back in the Indian Ocean very soon; except maybe for a few friendly port visits. After Crimea and with Putin’s hands on Eastern Ukraine and Moldova, NATO’s debates about partners across the globe and global alliance are finally dead.

In response to Putin, NATO-building begins at home. We need NATO’s Public Diplomacy Division, fully focused on the Alliance’s core business, reaching out to the member states’ ordinary taxpayers. The changing European security environment requires an emphasis on the big messages: Defense, deterrence and security. Thus, zeitgeist-motivated campaigns should be stopped. In these times, NATO must tell the people what armies, air forces really are for and how our soldiers serve their countries and our Alliance.


Future Force Conference 2013: ‘sense of urgency’

Deze week vind de Future Force Conference 2013 in Amsterdam plaats. Deze Conferentie is bedoeld om de nieuwe inrichting van de Koninklijke landmacht – de landcomponent van de Krijgsmacht – tegen het daglicht te houden. Positief ingesteld als ik ben, kan deze conferentie een “turning point” worden, want laten we eerlijk wezen –  de Landstrijdkrachten zijn volledig uitgemergeld!

Tandeloos = nutteloos!
De tanden zijn uit de muil van de tijger gevallen (niet geslagen door een vijand….) Laten we even kort het lijstje afgaan:

Capaciteit / wapensysteem Beschikbaarheid
Tanks (rechtbaanvuur bereik 3km) Geen capaciteit beschikbaar
PRTL / nabijheidsluchtverdediging Geen capaciteit beschikbaar
MLRS / long range strike Geen capaciteit beschikbaar
155 mm PH2000 Zware artillerie
  •   Met nadruk op zwaar, van de 60 systemen zijn   er nog slechts klein aantal in gebruik.
  •   Hoe de luchtmobiele en gemotoriseerde eenheden   te ondersteunen?
PRAT / Anti tank c.q. Long Range Guided Weapon UNDER ARMOUR (>2,5km)
  •   Niet beschikbaar;
  •   de Fennek MRAT zoals bekend voertuig verlaten,   en afvuren met een veel te kleine voorraad van slechts 1 vuurbuis en 10   reloads per 2 voertuigen.
120mm mortieren
  •   Zeer beperkt beschikbaar;
  •   níet meer organiek aan infanterie bataljons   maar ondergebracht binnen artillerie;
  •   Geen smart ammunition beschikbaar.
81mm mortier
  •   Redelijk beschikbaar;
  •   Geen smart ammunition beschikbaar.
Medium calibre wapens
  •   Alleen CV90 beperkt –minus  44 voertuigen;
  •   alleen de Gemechaniseerde infanterie;
  •   Luchtmobiel en gemotoriseerd geen capaciteit.

Volgens mij weet iedere Generaal, al dan niet in het bezit van een leunstoel, dat deze situatie onhoudbaar is. The time to change is NOW! Of aldus John Kotter :

Eight Steps to Transforming Your Organization

 1.Voelbaar, zichtbaar maken van de noodzaak (‘sense of urgency’: ‘gevoel van urgentie’)

 2.Instellen van een krachtige stuurgroep met voldoende middelen, om de noodzakelijke verandering te leiden

 3.Ontwikkelen van een richtinggevende visie annex strategieën om die visie te realiseren

 4.Communiceren van de nieuwe visie

 5.Stimuleren en mogelijk maken conform de nieuwe visie te handelen

 6.Zorgen voor zichtbare kortetermijnsuccessen

 7.Consolideren van verbeteringen en blijven doorvoeren van veranderingen

 8.Veranderingen verankeren in de bedrijfscultuur

En laten we wel wezen, als we bovenstaand overzicht bekijken en beseffen dat we 3 brigades overhouden met gemiddeld 2,33 manouvrebataljons (plus de twee nieuwe Marine Combat Groups (vreemde eenden….) zal het besef doordringen dat er een duidelijke ‘sense of urgency’  bestaat om te veranderen.  Laten we de oplossing voor alles(24/7 en natuurlijk gegarandeerd onder alle omstandigheden J )  – Airpower – toch even buiten beschouwing laten.

Laat onze dames en heren tijdens de conferentie toch alsjeblieft nadenken over het terugkrijgen van zo veel mogelijk gevechtskracht en escalatiedominantie. Oplossingen hoeven naar mijn mening helemaal niet duur te zijn…

Aan de hand van de nota ‘in het belang van Nederland’. Hier toch maar wat gedachtenspinsels…

Algemeen landcomponent

  • Wat zijn de operationele consequenties voor de inzetbaarheid van alle manoeuvrebataljons.
  • Waarom kiest men in deze opzet voor het hebben van 2 brigades met slechts 2 bataljons ipv één gemechaniseerde brigade met 4 bataljons?
  • Hebben Brigades met slechts 2 manoeuvrebataljons niet te weinig manoeuvre eenheden en daardoor een gebrek aan reservecapaciteit?
  • Kan men met 2 á 3 gespecialiseerde bataljons nog wel langdurigere commitment aangaan als het gaat om expeditionaire inzetbaarheid tbv vrede- en opbouwende missies voor de VN?
  • Hoe vangt met het gemis aan gevechtskracht op (geen tanks, weinig artillerie, geen Long-Range Guided Weapons..)
  • De Bushmasters en andere specifieke voertuigen worden nu door alle manoeuvrebataljons gebruikt tijdens humanitaire en vredesmissies (zoals Afghanistan) Hoe werkt dat als straks deze voertuigen vast worden ondergebracht bij de 13e brigade, terwijl de voertuigen eigenlijk op uitzending moeten, bijvoorbeeld met eenheden van de luchtmobiele brigade of de gemechaniseerde brigade? Beperkt dit de flexibiliteit van de landmacht (en korps mariniers) niet juist enorm?
  • Is het verstandig om de brigadehoofdkwartieren verantwoordelijk te laten zijn voor regionale militaire bijstand en de aansturing van de Natres bataljons?

Korps Mariniers –
Hoewel dit officieel geen onderdeel is van deze nota en kamerbrief is, is het toch relatief belangrijk gezien de consequenties voor de manoeuvrebataljons.

  • Wat is de positie van de mariniersbataljons in het kader van deze reorganisatie? Kan dit lostrekken van de mariniers uit de operationele inzet, zoals veelvuldig in Uruzgan gedemonstreerd is, in de nieuwe situatie ook gewoon?
  • Kunnen de mariniers deze verregaande specialisatie wel combineren met de blijvende operationele inzet?
  • Waarom juist deze reorganisatie (naar Marine Combat Units) waarmee de mariniers zich distantiëren van de landmacht eenheden. (andere inzetgebieden, andere structuur, andere wapens.
  • Zouden de mariniers juist niet moeten streven naar meer gelijkwaardigheid en zich moeten inpassen in het roulatieschema ipv zich er uit terug te trekken?
  • Hoe ziet men de ondersteuning door landmachteenheden voor zich als men de structuren van de Mariniers zodanig veranderd dat die volledig anders is dan landmachteenheden? (zelfs gebruik van standaard termen als bataljon, compagnie, peloton worden in de nieuwe organisatie niet meer gebruikt. )

43e gemechaniseerde brigade –
43 Mechbrig blijft onze gemechaniseerde capaciteit, geconcentreerd in Havelte. In de nabije toekomst wordt een pantserinfanteriecompagnie gelegerd in Amersfoort en omgevormd tot test- en experimenteereenheid. Een nog te bepalen Duitse brigade wordt partner, de inzetgebieden zijn vooral Europa, Azië en het Midden-Oosten.

  • Wat gaat men doen aan het opvangen van de gebreken, artillerie, het ontbreken aan tanks etc.
  • Wat is precies de bedoeling van de test- en experimenteereenheid van compagnies grote?
  • Wat is precies de bedoeling van het partnerschap met een Duitse brigade? Is het de bedoeling om de brigade op den duur te laten fuseren bijvoorbeeld?
  • Waarom juist deze specifieke inzetgebieden/specialisaties voor deze brigade?

13e gemotoriseerde brigade –
13 Mechbrig gaat helemaal over op wiel, met Bushmasters en MB 280 CDI als kern. De helft van de 88 vrijkomende CV90’s wordt verkocht, de andere helft komt beschikbaar voor opleidingsdoeleinden, verbetering van de inzetbaarheid en de logistieke reserve. België en Frankrijk zijn de belangrijkste partners en het primaire inzetgebied is Afrika. Hiermee krijgt de krijgsmacht een organieke medium capaciteit.

  • Wat betekend het gemotoriseerd maken van de 13e brigade voor de gevechtskracht van de CLAS?
  • Hoe gaat men deze brigade inrichten?
  • Hoe kan men de huidige lichte/medium gepantserde voertuigen verbeteren zodat deze voor de taak inzetbaar zijn?
  • Hoe kan men enige gevechtskracht genereren door het toevoegen van nieuwe bewapening. Welke wapens zouden dan prioriteit moeten krijgen?
  • Wat is het nut van deze eenheid als ze zelf niets kan en voor gevechtskracht volledig afhankelijk is van anderen (airpower).
  • Hoe denkt men dat de samenwerking met de Belgen en Fransen vorm zal krijgen? Nederland gebruikt momenteel geheel andere wapensystemen, geheel andere organisatiestructuren. De Fransen en Belgen gebruiken zwaar bewapende pantserwielvoertuigen met o.a. tankjagers (90 tot 120mm geschut), 30mm medium wapensystemen en vanuit het voertuig lanceerbare anti-tankwapens.
  • Zijn er plannen voor het (zwaarder) bewapenen en aanpassen van Fennek, Boxer, Bushmaster en MB voertuigen?
  • Tot voor kort was het uitgangspunt van de landmacht dat het vormen van deze gemotoriseerde capaciteit juist negatieve gevolgen had en hogere kosten zou opleveren. Men moet tenslotte wéér een nieuwe soort eenheid inrichtingen, bewapenen, trainen en operationeel ondersteunen wat weer consequenties heeft voor budgetten en personele bezetting. (een hele opleidingslijn extra vanwege andere systemen, doctrine etc.) Hoe kan men deze veranderde inzichten beargumenteren?
  • Waarom juist deze specifieke inzetgebieden/specialisaties voor deze brigade?

11e luchtmobiele brigade –

11 AMB blijft zoals het is, versterkt met een eigen BVE, zoals vermeld in de Nota op Prinsjesdag. De brigade wordt geïntegreerd in de Duitse Division Schnelle Kräfte en blijft wereldwijd inzetbaar. De brigade is hiermee onze lichte capaciteit, uniek in Air Assault optreden.

  • Wanneer is de luchtmobiele brigade werkelijk als luchtmobiele brigade ingezet? En onder welke omstandigheden acht men dat werkelijk realiseerbaar?
  • De meeste missies van deze brigade waren toch zeker gewoon gemotoriseerd met Bushmasters in Uruzgan?
  • In hoeverre is de term initial entry werkelijk toepasselijk op de luchtmobiele brigade?
  • Wat bedoeld men precies met het samenwerken tussen het derde luchtmobiele bataljon en het KCT? Past dit in de reorganisatie die het Korps Mariniers doorvoert waarbij de bataljons Special Operations Capable worden gemaakt?
  • Wat houd de toevoeging van een eigen Brigade Verkenningseskadron precies in? Wat worden de taken van dit eskadron? Welke systemen krijgt het tot haar beschikking?
  • Wat zijn de specifieke inzetgebieden/specialisaties voor deze brigade? (tot nu toe trainden de luchtmobiele infanterie ook in Noorwegen/Schotland onder arctische omstandigheden bijvoorbeeld…

Operationele inzet: Politieke en militaire rollen gedefinieerd en gescheiden!

In vervolg op het voorgaande blog over de politieke verantwoordelijkheid van de “kop” van Defensie gaat dit blog over de (gescheiden) verantwoordelijkheden bij operationele inzet.  Daarnaast benoem ik ook de rest van de kop en een beetje van de staart.

In het voorgaande blog heb ik geschreven over de gescheiden verantwoordelijkheden van de Minister van Defensie (politieke verantwoordelijkheid) en de CDS (militaire operationele verantwoordelijkheid) Ditzelfde principe, van gescheiden verantwoordelijkheden, kan men als het ware ook toepassen op het toezeggen van Nederlandse (Expeditionaire)bijdragen in het kader van NAVO / EU en/of VN verband.  Niet de politiek bedenkt.. laten we de Apache’s inzetten.  Nee de regering doet het verzoek aan de CDS, die heeft op dat moment al gevechtsgerede eenheden beschikbaar (althans als het aan DutchForce21 ligt) en kan er vrij snel een terugkoppeling aan de minister worden gegeven. De kosten van eenheden, systemen etc. in bemensing en exploitatie dienen ook gewoon helder te zijn. De CDS kan dan gewoon een kant en klare ‘offerte’ aan de minister aanbieden. Natuurlijk moeten er ook Rules of Engagement opgesteld worden.

De regering heeft een opdracht              bijvoorbeeld een uitzending t.b.v. een VN interventiemacht. Hierin beschreven de voorwaarden waar een eenheid aan moet voldoen. 

De CDS bied een ‘offerte’ aan                  Opties gebaseerd op beschikbaarheid van benodigde eenheden bijvoorbeeld een bataljonsgroep of een Brigade of zelfs een RRF)

Onderhandelingen over Mandaat          De regering onderhandelt over een mandaat van de vredesmacht, alleen bij een zeer streng omschreven mandaat zal worden toegestemd door regering en 2e kamer.

En nogmaals wil ik het belang onderstrepen dat het zo zou moeten zijn dat de Krijgsmachtdelen alleen verantwoordelijk zijn voor de gereedstelling van militaire eenheden en hun materieel en dat zij het vervolgens voor aansturing doorgeven aan het Permanente Gezamenlijke Hoofdkwartier. Onder aansturing van de Commandant Operaties & Training (=1e Plaatsvervangend CDS)

Nu we het DPP en de mogelijke operationele inzet helder hebben kunnen we eindelijk aan de kop beginnen…

Minister van Defensie
De minister van defensie is politiek verantwoordelijk voor het beleid van het ministerie van Defensie. Ter ondersteuning van de minister is er een ministerstaf.  De minister neemt de beslissingen voor het oog van het volk! Dus niet via via, mooi weer spelen glimlachen en vervolgens het botte mes door de CDS in de organisatie laten zetten. Als er vuile handen gemaakt moeten worden doet de minister dat in het vervolg zelf.

Secretaris Generaal
De secretaris generaal is verantwoordelijk voor alle politieke en ambtelijke zaken. Daarvoor beschikt de SG over het kerndepartement. Dit is een bestuurstaf die verantwoordelijk is voor alle beleidszaken van het ministerie. De bestuursstaf heeft korte lijnen met de diverse ondersteunende diensten die onder de verantwoordelijkheid vallen van de Commandant  Resort Ondersteunende Diensten.

De defensiestaf staat onder leiding van de Commandant der Strijdkrachten (CDS) en bestaat uit:

  1. 1.       Commandant Operaties & Training (1e Plaatsvervangend CDS)
  2. 2.       Commandant Ondersteunende Diensten (2e Plaatsvervangend CDS)
  3. 3.       Commandant Expeditionair Operationeel Commando
  4. 4.       Commandant Landstrijdkrachten
  5. 5.       Commandant Luchtstrijdkrachten
  6. 6.       Commandant Zeestrijdkrachten
  7. 7.       Commandant Nationaal Territoriaal Commando  
  8. 8.       Daarnaast zijn ook de SG en de minister van defensie vertegenwoordigd.

Commandant der strijdkrachten
De CDS heeft als voornaamste taak om uitvoering te geven aan het door de regering gestelde beleid en ambitieniveau. Daarvoor is hij in de eerste plaats de aangewezen persoon om sturing te geven aan het militaire deel van het ministerie. Hij/zij is het gezicht van de krijgsmacht.  In tegenstelling tot de huidige organisatie is de CDS wel degelijk de belangrijkste “ambtenaar” op het ministerie van Defensie. Waar de SG verantwoordelijk is voor het uitvoeren van politiek en ambtelijk ondersteunende taken is de CDS verantwoordelijk voor alle militaire activiteiten. DutchForce21 behelst ook een wijziging in het budgetaire- en  beleidsmatige proces. 

Commandant operaties & Training
De C-O&T is in de eerste plaats verantwoordelijk voor de gereed stelling van militaire eenheden en materieel in het kader van de opdrachten die de regering aan de krijgsmacht toebedeeld. De C-O&T is tevens de 1e Plaatsvervangend Commandant der Strijdkrachten (1e PLV CDS). De C-O&T draagt tevens de verantwoordelijkheid voor de directe operationele aansturing van de Expeditionaire taken van de krijgsmacht.

Commandant Ondersteunende Diensten
De C-OD is de 2e Plaatsvervangend Commandant der Strijdkrachten Hij is verantwoordelijk voor alle militaire ondersteunende diensten en directies zoals – DMO, HR, MIVD, Finance & Control. De C-OD draagt tevens de verantwoordelijkheid voor de directe operationele uitvoering van de nationale taken van de krijgsmacht. Hierover volgt in een later Blog meer.


In het vorige blog ben ik ingegaan op de noodzaak om de gehele krijgsmacht te heroriënteren naar een maritieme krijgsmacht. Nederland heeft vanwege haar afhankelijkheid van de zee een groot belang bij een marine die beschikt over voldoende goed uitgeruste marineschepen. Maar zoals gezegd draait het bij DutchForce21 om de gehele krijgsmacht. Ieder krijgsmachtonderdeel draagt bij aan de maritieme focus, zonder de andere dimensies uit het oog te verliezen.  De huidige trend van joint operaties, zoals dat nu bijvoorbeeld al voor de Afrikaanse kust plaatsvindt, zal worden voortgezet.

!Voor de duidelijkheid, toegevoegde plaatjes zijn indicatief, ter illustratie van het concept!


Joint Force enablers: Lucht en Land
De overige krijgsmachtdelen zullen nog verder worden ontwikkeld om maritieme en amfibische operaties uit te voeren en te ondersteunen. Te denken valt aan:

  • Marinisering[i] van transport- en gevechtshelikopters


  • Huidige zware helikopters, op den duur, vervangen door maritieme helikopters
  • Samenwerking met bondgenoten die zware maritieme helikopters gebruiken (EH101=GB, IT; CH53 D; S92= N +(D))

Picture 789

  • Aanschaffen van multirole transportvliegtuigen met  Maritieme Patrouillecapp

C130J MPA conversion

  • Geschikt maken van gevechtsvliegtuigen met Sea Control / Sea Denial capaciteit.


  • In gebruik nemen van Long Range Anti Ship  wapens (bijv. Perseus, RBS15, JSM)


  • Meer voertuigen en systemen van landstrijdkrachten geschikt maken voor amfibische operaties ter ondersteuning van amfibisch optreden.

20131010020425_vhm9patria3 havoc_8x8_armored_modular_vehicle_lockheed_martin_02

En vergis je niet in het woord ‘ondersteunen’. De inzet van helikopters, mariniers (ondergebracht bij CLAS) UAV’s, gevechtsvliegtuigen en maritieme patrouillevliegtuigen hebben niet een inferieure rol. DutchForce21 is een system-of-systems approach. Ieder onderdeel dat onderdeel van het systeem is levert een bijdrage aan het geheel.  Niks, de ene belangrijker dan de andere. Men vult elkaar aan, en compenseert elkaars tekortkomingen. Op die manier versterkt men het geheel. Over deze maritieme focus is in eerdere bijdragen al het één en ander geschreven. Daarom volgt nu het DutchForce21 concept voor de zeestrijdkrachten. In de blog over de luchtstrijdkrachten is al meer stilgestaan bij de inzet van maritieme helikopters.

Lees verder

De keuze is gemaakt….

JSF vuurt AMRAAM af in het kader van tests: typisch voorbeeld van propaganda.
Dit is namelijk totaal niet uniek. Dit is gewoon onderdeel van een testprogramma dat vele vertragingen kent. En toch weet iemand bij defensie/NIFARP dit als een persbericht naar buiten te brengen. Het feit dat dit dagelijkse praktijk is voor alle alternatieven zegt men er voor het gemak maar niet bij.

Ikzelf en velen met mij vragen ons af of die keuze werkelijk is gemaakt op basis van de feiten en eerlijke argumenten… of op basis van oneerlijke propaganda zoals hierboven beschreven. Als we het geheel bekijken zien we een Defensie Industriël Complex dat zijn ziel aan de duivel heeft verkocht, volledig is binnen gedrongen bij VVD, CDA en Luchtmacht. Men lijkt niet meer in staat om nuchter en objectief naar dingen te kijken. termen als “de beste” worden gebruikt alsof het onmogelijk is om dingen te relativeren. Kort samengevat is de keuze door defensie als volgt verklaard:

Operationele aspecten F-35

Met de F-35A acht Defensie de komende decennia een operationeel verantwoorde taakuitvoering mogelijk. De F-35 biedt in militair-operationeel opzicht de meeste opties en is als enige in staat alle missietypen uit te voeren. Van het bevechten en behouden van luchtoverwicht, het onderdrukken en uitschakelen van vijandelijke (mobiele)luchtafweersystemen tot close air support van eigen troepen. De F-35 biedt bovendien sterk verbeterde waarnemingscapaciteiten die in alle missietypen van grote waarde zijn, in het bijzonder voor de verzameling van inlichtingen, verkenning en bewaking. Het toestel heeft tevens het meeste potentieel voor doorontwikkeling in samenwerking met partners. Belangrijk zijn ook de mogelijkheden voor internationale samenwerking op terreinen zoals training, instandhouding en inzet. Met de keuze voor de F-35A levert Nederland een bijdrage aan het oplossen van de militaire tekortkomingen die de Navo en de EU hebben vastgesteld.

Aldus het rapport actualisatie F-16. (Deze PDF is voorzien van markeringen met commentaar en linkjes naar info.)

Het rapport lijkt uiterlijk nogal veel op een scholieren/studentenverslagje van het middelbare schoolvak techniek, maar dat terzijde.

Rapport actualisatie F-16
De deskundigen vergelijken “gevalideerde” informatie over de JSF met publieke domein (lees GOOGLE) informatie die ook nog eens zeer selectief gebruikt is. (zie voorgaande artikel.)

Wat vooral opvalt in (de hele discussie rondom) de JSF is dat voorstanders het ten alle tijden hebben over de JSF is, de JSF biedt, het toestel heeft. Kortom in alle uitingen blijkt dat defensie (de JSFlobby als geheel) zegt feitelijk te weten dat dit toestel alle dingen kan waarvan men zegt dat het toestel het kan. Het is dus frappant dat de minister zelf, maar sinds kort ook fractievoorzitter van de PvdA Samsom dergelijke uitspraken doen…. Stellig om hun keuze extra body te geven…Maar aan de JSF kleven nog wel degelijk risico’s althans als we documenten uit de VS die dit zeggen serieus nemen natuurlijk.  Zo laat bijgevoegde slide zien dat er er nog zeer veel zaken in het rood/oranje (rood is volledig onbekend, geel – oranje is nog niet vaststaand, groen is zeker!)  vallen als het om de O&S Estimating Risk Based on Technical and Program Information Input Availability gaat. Deze analyse gaat zowel over technische als financiële aspecten… voor de Amerikaanse luchtmacht. Maar waarschijnlijk weet de Koninklijke Luchtmacht beter hoe we de JSF moeten inschatten, toch?

Selectief gegoogle c.q.  gegoochel met feitjes en aannames
Uit officiële rapportages uit met name de VS zelf blijkt overigens dat Nederland vaak de informatie over de JSF rooskleuriger brengt dan in werkelijkheid het geval is. Hierover later meer. Tegen deze context moeten concurrenten het opnemen. Want op basis van deze “gevalideerde” gegevens over de JSF moeten de concurrenten het doen met  via google gevonden artikelen, aanhalingen en voorbeelden uit buitenlandse competities. Daarnaast mochten de “onderzoekers” blijkbaar ook nog eens zeer selectief te werk gaan. Dingen die niet goed uitkwamen zijn weg gelaten. Dingen die wel goed uitkwamen zijn uit den treure herhaald en herhaald. Met als slotconclusie. Alleen de JSF voldoet….

Zo zijn negatieve berichtgevingen over het selectieproces in Noorwegen systematisch weggelaten. Er zijn voldoende artikelen, officiële documenten en bronnen die de onjuistheid van dit proces benadrukken en onderstrepen.  Ook de berichtgeving over de capaciteiten van de nieuwste Gripen telg van Saab zijn zeer selectief gebracht. Men durft te beweren dat er geen gegevens te vinden zijn over bijvoorbeeld de exploitatiekosten, suggereert men dat het toestel voor Zweden slechts een update betreft en niet een geheel nieuw vliegtuig. (zie voorgaande artikel)

Lees verder